gouweblauwe

 In Gouwe Blauwe aandacht voor de drijvende krachten achter onze vereniging: de vrijwilligers. Deze keer: Hans Weren, Hoof Senioren van Juliana Mill.

Hans Weren 1

In deze rubriek nemen we een vrijwilliger van Juliana onder de loep. Wat is zijn of haar drijfveer om zoveel energie in een voetbalclub te steken. Financieel word je er niet beter van en het gekke is vaak dat hoe meer werk je verricht hoe vaker je kritiek van de betweter krijgt die zelf vaak veel minder doet om de club te ondersteunen. Deze keer ondervragen we Hans Weren. Als actief voetballer, bestuurslid en als vrijwilliger bij Juliana verricht Hans al jaren veel werk bij onze favoriete club.

 Bij Juliana ben je uiteraard een hele bekende verschijning. Maar voor alle lezers van de Juliana Goals; wie is Hans Weren en wat doet Hans?

Ik ben op 26 juli 1963 geboren aan de Langenboomseweg in Mill en met uitzondering van een periode van 3 jaar begin jaren ’80, waar ik in Eindhoven getracht heb het nodige op te kunnen steken aan de HEAO aldaar, altijd ook in Mill gewoond. Getrouwd met Erna (Selten) en vader van 2 dochters, Fieke en Meike, en 1 zoon Rein, momenteel woonachtig zo goed als tegenover het voetbalveld aan de Oude Langenboomseweg. Tegenwoordig werkzaam bij Goss Contiweb B.V. in Boxmeer, onderdeel van het Amerikaanse Goss International, producent van tijdschriften-, kranten-, digitale en verpakkings-drukpersen. Op de afdeling Finance ben ik als “Treasurer” voornamelijk belast met het in goede banen leiden van alle geldstromen, letterlijke vertaling van het woord is dan ook simpelweg “schatbewaarder”.

Wat drijft de vrijwilliger om zoveel tijd en energie in de club te steken? Waarom doe je dit?

Beginnen we met een cliché, zonder vrijwilligers kan een vereniging niet bestaan. Nagenoeg al het verenigingsleven is niets meer en niets minder dan een sociale bezigheid. We hebben het tegenwoordig met zijn allen altijd enorm druk met van alles, maar het is natuurlijk gewoon zo, dat men heden ten dage meer vrije tijd heeft dan zeg maar een halve eeuw geleden. Dat we tegenwoordig ook veel meer mogelijkheden en middelen hebben om die vrije tijd in te vullen, is ook een gegeven. Wat niet verandert ten opzichte van vroeger, is het feit dat iedereen een leuke invulling aan zijn vrije tijd wil geven. Bij mij is dat als klein jongetje al begonnen met voetbal. Als je nu nog steeds een leuke, sociale invulling van je vrije tijd bij die bewuste vereniging mag en kunt terugvinden, dan is het ook niet zo moeilijk om wat van je vrije tijd aan het goed laten functioneren van een dergelijke organisatie te spenderen. Uiteindelijk moeten we het toch met zijn allen doen en daar hebben we veel, heel veel vrijwilligers voor nodig, ik ben er gewoon één van.

Welke werkzaamheden verricht je allemaal voor de club of heb je in het verleden voor de club verricht?

Het is eigenlijk pas echt begonnen vanaf het moment dat we de overstap moesten maken naar de senioren, destijds vanaf je 18e. Vele jonge selectiespelers werden eigenlijk vanzelfsprekend ook jeugdtrainer of jeugdleider. Aangezien ik destijds dus in Eindhoven woonde, betekende dat in mijn geval jeugdleider op de zaterdagen. Later heb ik dat ook nog een aantal jaren gecombineerd met jeugdtrainer en lid van de jeugdcommissie. Naast het feit dat ik ook nog selectiespeler was bij Juliana, nog vele jaren op een behoorlijk niveau heb proberen te zaalvoetballen en, samen met mijn vader, nog zeer veel tijd in de duivensport heb gestoken, heb ik in de jaren ’90 besloten het jeugdvoetbal (tijdelijk) te laten aan anderen. Ik koos er voor om in 1996 het trainerschap van Juliana 2 op me te nemen, zodat ik als speler/trainer van dit team in ieder geval wat minder tijd zou hoeven te investeren in de club… dacht ik destijds. Echter, als je dit naar behoren wilt invullen dan kan ik je verzekeren dat daar ook veel vrije tijd in gaat zitten. Het beperkt zich namelijk niet alleen tot de trainingen op dinsdag en donderdag en de wedstrijd op zondag, maar het voorbereiden van trainingen, wedstrijden, het overleg met vele betrokkenen levert al met al een aardige (parttime) job op. Begin van deze eeuw maakte je als trainer van het 2e elftal automatisch deel uit van het destijds in het leven geroepen “Overleg leiding selecties” geïnitieerd vanuit de Seniorencommissie. Als lid van deze commissie was het in 2010, het jaar waarin Theo Slaats afscheid nam als bestuurslid, eigenlijk maar een kleine stap om zitting te gaan nemen in het bestuur als “Hoofd Senioren”, de functie die ik heden ten dage nog steeds mag vervullen.
Sinds 2009 ben ik ook trainer/leider bij de jeugd van Juliana. Al geruime tijd is er bij de jeugdafdeling een tekort aan begeleiding. Min of meer logisch dat toen zoon Rein ging voetballen men mij benaderde om iets in de begeleiding van zijn team te gaan doen. Tot op de dag van vandaag ben ik met hem “meegegroeid”. Dat betekent, dat ik heden ten dage als trainer/leider van de JO15-2 te boek sta. Samen met Gerard van den Boogaard en Andre Cornelissen vormen we sinds vorig jaar het kader van dit team; twee trainingen per week, 1x verzorgd door Andre, 1x door mij en zaterdags gedrieën de coaching.
In de jaren ’90 heb ik ook nog een aantal jaren deel uitgemaakt van de Tourspelcommissie ten behoeve van het, zeker onder wielerfanaten, vermaarde Juliana Mill Tourspel. Vervolgens had ik in de jaren ’92 tot ’94 zitting in de commissie “Sportactiviteiten” van de Jubileumcommissie voor de organisatie van het 75-jarig jubileum van onze vereniging. Dit heeft zich zo ongeveer herhaald in de jaren 2007 tot 2009 voor de organisatie van het 90-jarig jubileum. Tenslotte heb ik nog een 3-tal jaren op de donderdagen als kantinemedewerker de bezoekers van de “clubavond” voorzien van (met name) een natje en een droogje.

carcoolsystems anytime dendries verhuurschuur

Hoe groot is je betrokkenheid bij het eerste elftal van Juliana en wat vind je van de prestaties?

Vanuit mijn bestuursfunctie “Hoofd Senioren” met als één van mijn deeltaken “Technische Zaken” heb ik een grote betrokkenheid bij eigenlijk alle seniorenelftallen, zaterdag en zondag teams, maar ook onze vrouwenelftallen. Juliana 1 (en 2) hebben in het verleden vanuit een meer prestatief karakter wel altijd bijzondere aandacht gehad. Dit geldt heden ten dage eigenlijk nog steeds, wat betekent, dat we wekelijks daar de nodige tijd en energie in stoppen. Dit proberen we met een groepje fanatiekelingen zodanig te doen, dat het voor alle betrokkenen in ieder geval moet overkomen of we dit alles alleen maar op de achtergrond verrichten. Als je betrokkenheid kunt meten aan het aantal bezoeken van (beker- en competitie)wedstrijden van Juliana 1 gedurende een geheel seizoen, dan kan ik wel stellen dat je dit als zeer betrokken zult bestempelen, aangezien ik toch wel bij zo’n 90% van de wedstrijden van Juliana 1 aanwezig ben. Over de prestaties van Juliana 1 in de afgelopen zeven jaren, waarvoor ik als Hoofd Senioren min of meer verantwoordelijk ben, kan ik in principe niet ontevreden zijn. Hoewel de prestaties wel als wisselvallig aangemerkt mogen worden, moet je de resultaten van de afzonderlijke jaren wel in perspectief van de aanwezige middelen (lees samenstelling selectie) plaatsen. Dat in ogenschouw genomen hebbende, denk ik dat we zelfs kunnen stellen, dat we juist in de jaren met een kwalitatief betere selectie misschien wel beneden verwachting gepresteerd hebben.

Wat is het mooiste dat je bij je club tot nu toe hebt meegemaakt?

Naarmate je ouder wordt en je al het nodige hebt meegemaakt bij een vereniging, mogen we toch wel stellen dat ik vaak zeer leuke dingen heb meegemaakt, waarbij ik dan ook met veel plezier terugdenk aan de uitstapjes, weekendjes met de Juliana selectie (m.n. ook Haelen, Preston Palace, Loenen etc.), maar ook met het “vermaarde” Juliana 4, de uitwisselingen met Farnham in de jaren ’80 en de diverse jubilea, die onze bijna 100-jarige vereniging inmiddels al heeft mogen vieren. Op persoonlijk vlak denk ik met veel genoegen terug aan het 3x winnen van de Toon Selten beker in de 2e helft van de jaren ’70.
In die jaren heb ik ook het genoegen gehad om in vertegenwoordigende elftallen van de Maasbuurt te mogen spelen, een uitermate leuke ervaring, waarbij het mij echter ook wel duidelijk werd, dat er nog veel betere voetballers dan ikzelf in deze regio actief waren. Een uitnodiging om bij N.E.C. te mogen proef trainen is in overleg met het toenmalige jeugdbestuur dan ook wijselijk afgeslagen.
Uiteraard waren met name de wedstrijden tegen SES en de behaalde kampioenschappen met verschillende seniorenelftallen (in de jeugd nooit mee mogen maken) hoogtepunten uit mijn actieve voetbalcarrière. De kampioenschappen met Juliana 2, 4 en 5 waren fantastisch, maar staan wat mij betreft wel in de schaduw van het kampioenschap dat we met Juliana 1 in 1992 behaalden waardoor we terugkeerden in de 4e klasse. Onder leiding van Walter van der Velden wisten we met echt een “goed stel” op de laatste wedstrijddag, in extremis, d.w.z. Gassel versloeg in blessuretijd DSV en wij bonden Prinses Irene met 4-1 aan de zegekar, kampioen te worden. Voor mij was dat sowieso sportief een fantastisch seizoen, aangezien ik op 10 minuten na alle 22 competitie- en 5 bekerwedstrijden volledig had meegespeeld. Het kampioenschap hebben we daarna 5 achtereenvolgende dagen gevierd. De ontvangst op het gemeentehuis was prachtig, maar sinds die dag in mei heeft het gemeentebestuur volgens mij nooit meer triomferende sportteams daar gehuldigd, het was letterlijk en figuurlijk één grote bende.
Een andere geweldige ervaring, ergens midden jaren ’80, was het behalen van de 3e plaats op het Brabants kampioenschap met Juliana C1. Als leider van een stel buitengewone talenten mochten we een geweldig toernooi afwerken, waarin we in de poulefase het “grote” PSV C1 o.l.v. Huub Stevens, (weliswaar met veel geluk) met 1-0 wisten te verslaan (1 counter, doelpunt Jochen van de Wiel).
In de halve finale verloren we ongelukkig van Willem II C1, waarna in de kleine finale toch nog een “podiumplaats” werd behaald.
Ultiem hoogtepunt blijft echter - en dat lijkt me trouwens voor elke amateurvoetballer- een wedstrijd mogen spelen tegen een betaald voetbal organisatie. In mijn geval gebeurde dat op 23 juli 1994, ter gelegenheid van het 75-jarig jubileum, tegen PSV. De fysio had in de 2 weken voorafgaand aan dit duel nog zijn handen vol gehad om me op tijd fit te krijgen. Daar was Marcel Peters glansrijk in geslaagd, want ik kon de volle 90 minuten meespelen bij een temperatuur van ruim boven de 30 graden! Het resultaat was zelfs fantastisch te noemen, want als 4e klasser met slechts 3-0 de bietenbrug opgaan tegen één van de top 3 van Nederland, werd als uitzonderlijk aangemerkt.

Hans Weren 3

Hoe lang ben je actief voor Juliana en hoe lang blijf je nog je hart geven aan de club?

Lid sedert augustus 1970. Actief als speler; tot aan mijn 18e alle leeftijd-klassen bij de jeugd doorlopen, vanaf 1981 t/m 2003 onderdeel uitmakend van de selectie (zo’n 13 jaren Juliana 1, 8 jaren Juliana 2 en een jaartje Juliana 3), vervolgens zo’n 13 jaren in het vermaarde Juliana 4 actief geweest, nog 1 jaartje Juliana 5 en vanaf heden probeer ik nog wekelijks actief, op donderdag de trainingen en op zondagen mijn wedstrijdjes (vanaf dit seizoen bij Juliana 6) mee te pakken. Actief als vrijwilliger, zoals hierboven al gememoreerd, vanaf 1981. Hoe lang we dit alles nog blijven doen? Ik heb geen glazen bol, dus ik kan gelukkig niet in de toekomst kijken, maar als het me qua gezondheid en fysieke gesteldheid gegeven is, dan wil ik zo lang als mogelijk het spelletje blijven uitoefenen, voor mij toch één van de leukste activiteiten om sportief en sociaal bezig te zijn. Plezier in wat je doet blijft hierbij voorop staan. De criteria, plezier en sociale contacten, gelden mijns inziens ook voor de taken die je als vrijwilliger uitvoert en in de toekomst eventueel nog zou willen oppakken. De tijd zal het ons leren…

Wat kan en moet er volgens jou nog verbeterd worden bij Juliana?

Zoals bij alle organisaties en verenigingen is dat een continu proces, waarbij je er naar moet streven om het optimale met het prettige te verenigen. Bij Juliana Mill zijn er op diverse aandachtsgebieden zaken, die ongetwijfeld beter zullen kunnen en misschien ook wel moeten. Het lijkt me hier niet het medium om daar verder over uit te weiden. Uiteraard zijn er heel veel mensen binnen de club dagelijks mee bezig om heel veel voetballiefhebbers optimaal te laten genieten van deze fantastische sport. Waar gewerkt wordt, worden fouten gemaakt en vanuit diverse disciplines (bestuur, commissies, jeugdbegeleiding) probeer ik mijn steentje bij te dragen om een aantal van die zaken te verbeteren.

Wat maakt jouw club zo bijzonder ten opzichte van de andere verenigingen in de gemeente Mill?

Op deze vraag kan ik niet zo eenvoudig een antwoord geven, heel simpel omdat ik maar moeilijk kan oordelen over andere verenigingen. Ik sta simpelweg te ver af van het reilen en zeilen binnen die verenigingen. Bij enkele van hen ligt dat wel weer anders, maar die zijn klein in aantal. Zo mocht en mag ik graag om uiteenlopende redenen bij MHV ’81 en bij MIKO ’76 te “gast” zijn en ik kan beamen, dat dat net als bij Juliana vaak als een warm welkom voelde. Het enige terrein, waar Juliana zich onderscheidt van de andere verenigingen in Mill, is de grootte van de club. Bij mijn weten zijn er maar weinig verenigingen in onze gemeente die ook een ledenaantal van ruim 600 personen kennen.

Hans Weren 2

Je voetbalt zelf nog bij je favoriete club, kun je daar eens wat over vertellen en heb je nog een verleden bij een andere club?

Over mijn voetballen bij Juliana Mill heb ik hierboven voldoende verteld, andere voetbalclubs zijn er in mijn carrière niet geweest. Een 15 jaar zaalvoetballen (Tijco Bouw, Taxi Van Kempen, Centax en Taxi Maasbuurt), nog een 5 jaar handballen bij de toenmalige K.P.J. en een paar jaar waterpolo bij het al lang geleden ter ziele gegane Ancora vormen mijn verleden als sporter.

Wat vind je er van dat de Juliana Goals ook aandacht schenkt aan de vrijwilligers van de vereniging, en heb je nog een gouden tip voor onze lezers?

Aandacht voor het “beroep vrijwilliger” is uitermate belangrijk, zeker nu het steeds moeilijker wordt om voldoende mensen bereid te vinden om de handen uit de mouwen te steken. Kijk naar onze vrijwilligerscommissie die zich bijna dagelijks bezighoudt met deze materie, maar helaas toch nog regelmatig diverse obstakels op haar pad tegenkomt om alle functies binnen onze vereniging goed ingevuld te krijgen. Alle kleine beetjes aandacht helpen, dus ook die van de Juliana Goals.

Of “De Gouden tip” er tussen zit weet ik niet, maar volgende statements bieden misschien wel enig houvast:
“Alleen humor kan ons redden”!
“Wees jezelf, er zijn al anderen genoeg”!
“Als je een ander was….? Zou je dan bevriend met jezelf willen zijn?”

Houdoe en tot Werens!

weem nrf valk

Deel pagina met

Inhoud Juliana Goals november 2017

voorwoordTN

puntersTN

spotopTN

column bram

vrouwenpowerTN

gouweblauweTN