Gerard Moors “Een leven lang supporter”

Op 8 september 2018 ontvingen wij de droevige tijding dat Toon was overleden. Een clubman van het zuiverste soort! De meeste mensen zullen hem herinneren als de vrzorger van Juliana 1. Een taak die hij jarenlang met verve vervulde.

64 jaar was hij lid van Juliana waarbij hij op vele fronten actief is geweest in alle geledingen van de vereniging. Naast zij taak als verzorger van Juliana 1, was hij vooral actief bij allerlei hand en spandiensten in de kantine en rondom de velden. De laatste jaren moest hij wegens zijn gezondheid steeds wat stapjes terug doen maar hij bleef Juliana volgen.

Toon, bedankt dat je al die jaren een van “ons” was.

Juliana verliest een vriend.

Het bestuur en leden van Juliana.

ben2
Op zaterdag 16 september overleed Juliana-lid Ben van Boekel aan de gevolgen van kanker. Ben was behalve oud-speler van het eerste elftal ook voorzitter en een zeer gewaardeerde vrijwillger van de club. 

Jamel El Boazzati - Juliana Mill - Zwart wit

Vrijdagmorgen hebben we met droefenis kennis genomen van het overlijden van Juliana-lid Jamel El Boazzati. Jamel was zeer geliefd binnen de club en droeg zowel binnen als buiten het veld zijn steentje bij. 

Christ kwam in het begin van de jaren 70 als sportleraar naar Mill. Geboren en getogen in St. Anthonis kwam Christ via zijn opleiding in Tilburg in Mill terecht, waar hij sportleraar werd aan destijds de MAVO. In die hoedanigheid hebben velen uit Mill en omgeving Christ leren kennen in hub jaren na de lagere schooltijd. Één van de eerste dingen die Christ ook deed was zich aanmelden bij Juliana als lid. In Christ school geen begenadigd voetballer, het eerste elftal heeft hij dan ook nooit kunnen halen. Toch heeft Christ zijn sporen binnen de vereniging meer dan achtergelaten. Al vroeg in zijn carriere bij Juliana raakte Christ betrokken bij het trainerschap, zo heeft hij een aantal jaren Juliana 2, en destijds de subkerngroep 3 en 4 onder zijn hoede gehad. Ook is Christ leider geweest bij de lagere elftallen, en heeft hij nog diverse andere functies binnen Juliana bekleed. Zo kwam hij eind jaren 80 ook in het bestuur terecht en bekleedde hij een aantal jaren de post van voorzitter van Juliana.

Ook na zijn periode als voorzitter bleef Christ zeer actief binnen de club, en bekleedde hij weer diverse functies. Vele jaren heeft Christ dienst gedaan als clubscheidsrechter, in die hoedanigheid was Christ in Mill en omstreken bekend om de zin "op mijn hoogte gooien we in". In Mill wist dan iedereen waar te gaan staan, echter menig tegenstander werd abrupt teruggefloten als niet de juiste positie werd ingenomen. Een ander opmerkelijk incident vond plaats toen Christ een wedstrijd floot tegen Vianen Vooruit. Één van de spelers van de tegenstander, inmiddels ook toegetreden tot het scheidsrechterskorps, was het niet eens met Christ zijn beslissing. Hij zei tegen Christ in goed Brabants, "dé klopt nie, of hedde gij ouw eigen regels", daarop antwoordde Christ, "da klopt". De Vianense speler kon verder niets uitbrengen dan "dan ben ik uutgel*ld".

Op zondagen was Christ vaste gast bij wedstrijden van Juliana 1, waar hij na de wedstrijd vaste gast was aan de bar. Eerst met een sigaretje en een pilsje in de hand, en later toen het roken verboden werd, steevast met zijn electronische sigaret. Eerst op het oude sportpark tijdens de wedstrijd op de tribune met stoeltjes. Toen echter het nieuwe sportpark zijn beslag kreeg, en het er naar uit ging zien dat er geen stoeltjes zouden komen, was het Christ die eigenhandig een actie op touw zette om ook de nieuwe tribune van stoeltjes te voorzien. Inmiddels zijn we jaren verder en is dit nog steeds het stralende middelpunt van het sportpark.

De laatste jaren ging Christ zijn gezondheid achteruit. Zo moest hij eerst zijn fluit aan de wilgen hangen vanwege etalage benen, en enige tijd later werd bij hem de gevreesde ziekte vastgesteld die uiteindelijk zijn einde heeft betekend. In het begin bleef Christ trouw de wedstrijden van Juliana 1 bezoeken, echter naarmate zijn ziekte vorderde moest hij steeds vaker verstek laten gaan. Er volgde echter nog één hoogtepunt toen hij eind vorig jaar, inmiddels voorzien van rolstoel, zijn kleinzoon als pupil van de week kon begeleiden in zijn triomftocht naar het vijandelijke doel.

Met Christ is een markant Juliana man heengegaan, wij zullen hem missen.

Vol ongeloof namen wij, leden en bestuur van voetbalclub Juliana Mill kennis van het plotselinge overlijden van Wil. Een binnen onze gehele vereniging , maar in het bijzonder bij onze selectie elftallen, zeer gewaardeerde vrijwilliger, als functionaris, maar bovenal als mens. Woorden schoten ons te kort, ons “blauwwitte” hart stond even helemaal stil. Diverse malen hebben we deze week de oprijlaan afgetuurd, of Wil toch niet richting clubgebouw kwam aanfietsen, donderdag in de bestuurskamer het drankje voor de trainers en het overige kader kwam verzorgen, daarna nog gezellig even aan de bar bijkletsen over alles wat ons zoal bezig hield, zoals je familie; met name zijn dochters, schoonzonen en kleinkinderen daar wilde hij graag over vertellen. Als we dinsdags een bespreking of overleg hadden of wilden plannen, dan zei Wil altijd, “ik ben verhinderd”, of “niet te vroeg, want ik ga eerst even op mijn kleinkinderen passen”, daar genoot hij enorm van. Zijn werk als conciërge op Basisschool De LenS, daarvoor De Leeuwerik, de leerkrachten, de leerlingen, ze passeerden regelmatig de revue. Allerhande gebeurtenissen in Mill zelf, de dingen van alledag, het waren gewillige, prettige gespreksonderwerpen, meestal onder het genot van een lekker pilsje. Maar u zult begrijpen, ook aan de tap ging het meestal over voetballen; Ajax, Feijenoord, PSV, NEC, Eredivisie, Champions League, UEFA, FIFA, Matchfixing, scheidsrechters, maar uiteraard vooral ook over ons Juliana, Willy zijn Juliana.

Wil is op zijn 10e zo ongeveer begonnen met voetballen bij onze club, toendertijd nog gevestigd aan de Wanroijseweg. Tot en met de A heeft hij alle leeftijdscategorieën doorlopen. Door allerhande blessures besloot hij de overstap naar de senioren nog niet te maken. Op zijn 26e begon hij weer als actief voetballer in Juliana 5. Knie- en rugklachten noopten hem er toe, om zijn voetbalschoenen op een te jonge leeftijd aan de wilgen te moeten hangen. Hij wilde echter graag bij het voetballen betrokken blijven en wierp zich op als de nieuwe leider van Juliana 5. Dit bleef hij vervolgens doen, totdat zijn vrienden het veldvoetbal inruilden voor het zaalvoetbal bij Houtimport V.d. Hoogenhoff. Wil heeft zo’n 10 jaar als scheidsrechter voor dit team gefunctioneerd. De betrokkenheid met Juliana ging echter niet verloren. Het was namelijk in die tijd, dat Willy met zijn vrienden, Peter v.d. Hoogenhoff, Wim de Groot, Jan v.d. Broek en Jan Theunissen wekelijks de verrichtingen van Juliana 1 gingen aanschouwen, uit- en thuiswedstrijden wel te verstaan. Ruim 20 jaren zijn ze onze hoofdmacht blijven steunen, in goede en slechte tijden, maar vooral ook tijdens de spreekwoordelijke 3e helft, dat hoorde er uiteraard ook bij, het pilsje, het sigaretje en het met Jan en alleman “ouwehoeren” over van alles en nog wat, maar zeker ook over voetballen, vaak erg lang, maar ook zeer gezellig.

 In de zomer van 2010 gaf onze toenmalige Coördinator van de selectie elftallen, Tonnie Theunissen te kennen, dat hij deze werkzaamheden bij onze club zou gaan beëindigen. Destijds was Theo Slaats als bestuurslid Seniorenzaken, belast met de zoektocht naar een geschikte opvolger. Binnen afzienbare tijd had hij Willy bereid gevonden om deze functie bij Juliana Mill op zich te nemen. Met ingang van het seizoen 2010-2011 vulde hij deze functie met verve en toewijding in. Hij wist op zijn rustige en sociale wijze alle betrokkenen te binden en gemotiveerd te krijgen om de gestelde doelen te kunnen bereiken en op deze manier dus zoveel mogelijk mensen te kunnen laten genieten van de mooie voetbalsport. Iedereen vond een luisterend oor bij Wil, trainers, leiders, spelers, bestuur, leden en supporters. Hierbij verloor hij echter nooit uit het oog, welke afspraken we met zijn allen hadden gemaakt. Wil is, mag ik, na bijna 5 jaren intensieve samenwerking, denk ik wel stellen je ideale collega, zo een, die eenieder zich zou wensen. Ik kan me in deze periode in ieder geval niet heugen, dat we ook maar een keer een echt meningsverschil of verschil van inzicht omtrent het reilen en zeilen van onze selectie elftallen hebben gehad.

Zondag na de wedstrijd tegen Herpinia, hadden we al weer plannen gemaakt, hoe we de komende weken de samenstelling van onze selecties voor het komende seizoen zouden gaan invullen. Je genoot het gehele seizoen al intens van de goede resultaten van Juliana 2 en 3, maar natuurlijk het meest van onze vaandeldrager, momenteel nog steeds koploper in de 4e klasse. Helaas mag jij niet meer meemaken hoe dit zal eindigen, of zou daarboven misschien toch een skybox of tribune zijn, waar jij vanaf een VIP-plaats de verrichtingen van onze jongens kunt blijven volgen. Wil, spijtig, dat aan de prettige samenwerking met vele Juliana vrienden, op veel te jonge leeftijd, een abrupt einde is gekomen. De mooie woorden van de rouwkaart zijn naast die voor je familie, hier echter ook voor onze voetbalvereniging Juliana Mill, meer dan van toepassing; “midden in het leven, het verenigingsleven, veel te vroeg, maar heel dankbaar voor wat je ons aller Juliana, ook hebt gegeven”. Wil, de woorden aan de bar, zondagavond jl., zo kort voor half zeven, hebben achteraf gezien wel een heel symbolische waarde gekregen. We stonden namelijk op het punt om zo langzamerhand huiswaarts te gaan, maar jij hield ons nog even langer in de kantine door te stellen : “jongens, nog niet naar huis, we nemen er nog eentje, de laatste is van mij”.

Vanaf deze plaats wensen we de gehele familie, zijn vrienden, collega’s en kennissen de aankomende tijd heel veel sterkte toe met het verwerken van dit enorme verlies.

Willy bedankt; wij zullen je gaan missen bij Juliana Mill.

 

Afgelopen weekend is een van Juliana's trouwste supporters in de leeftijd van 78 jaar komen te overlijden. Jo stond al jaren in weer en wind iedere uit- en thuiswedstrijd langs de lijn. En ook dit seizoen heeft hij nog meerdere wedstrijden bezocht. Al voor zijn zoons "'t urst" haalden stond Jo al paraat, en ook daarna is hij trouw supporter gebleven. Helaas heeft een slopende ziekte hier een einde aan gemaakt. Langs de lijn bij Juliana zal er vanaf nu altijd een plekje leeg blijven. Namens Juliana wensen wij zijn familie en vrienden alle sterkte toe om dit verlies te dragen.

Jo wordt woensdagavond 11 maart middels een avondwake herdacht in de H. Willibrordus kerk in Mill om 19.00 uur. De afscheidsviering vindt plaats in het crematorium Boschhuizen te Venray op donderdag 12 maart om 12.00 uur.

Juliana feliciteert